Śluby panieńskie

Śluby panieńskie - Aleksander Fredro Śluby panieńskie A. Fredry to bardzo interesująca książka, której podtytuł brzmi: Magnetyzm serca. Teza o magnetycznym oddziaływaniu serc, sformułowana przez wiedeńskiego lekarza Fryderyka Mesmera głosiła iż w człowieku istnieje subtelny. Jest to fluid, który emanuje z jednego ciała na drugie, wywołując różne niezwykłe stany emocjonalne, i wpływa na wolę oraz uczucia osoby drugiej. Fabuła komedii opowiada historię dwóch panienek Anieli i Klary, które postanawiają nigdy nie wychodzić za mąż i dręczyć mężczyzn swą obojętnością. Zakochany "po uszy" Albin od razu zostaje odrzucony przez Klarę, Aniela również jest obojętna na zaloty Gustawa, który z początku nie mógł uwierzyć w owe przysięgi dziewcząt. W końcu wymyśla on pewną intrygę w celu zdobycia ukochanej i pomocy płaczącemu z rozpaczy Albinowi. Książka jest ciekawa i wciągająca. Podzielona jest na akty i sceny, występuje teksty główny – dialogi i monologi, tekst poboczy (didaskalia) to wszystko charakteryzuje dramat. Ja osobiście nie lubię czytać takich książek więc nie było to dla mnie przyjemnością tylko koniecznością. W Ślubach panieńskich Fredro pokazał jak świetnie umie konstruować akcję komedii. Akcja toczy się szybko, dialogi są błyskotliwe, sytuacje zmieniają się z minuty na minutę, a przecież tak naprawdę dzieje się niewiele. O losach młodych zadecydowali opiekuni. Dorośli zadecydowali kto z kim zawrze związek małżeński, a sprzeciw młodych nie wchodził w rachubę. W rzeczywistości w utworze nie ma jakiś istotnych, niemożliwych do rozwiązania konfliktów moralnych, majątkowych czy politycznych. Obraz przebiegu akcji można graficznie przedstawić w kształcie litery U. Najpierw mają miejsce wydarzenia tragiczne, następnie fakty są coraz bardziej pogodne aż do pomyślnego rozwiązania. Pod koniec bohaterowie ulegają przemianie, wyzwalają się z trosk, porzucają fałszywe poglądy na miłość i odnajdują szczęście. Komizm utworu polega na tym że nie potrafimy przewidzieć dalszych reakcji bohaterów w pewnych sytuacjach. Napięcie dramatyczne oparte jest na szeregu konfliktów. Komponując komedię Fredro wykorzystał motyw walki płci, ale go zmodyfikował i skomplikował. W komedii ukazane zostały dwa modele miłości. Jeden, tradycyjny, który stawia małżeństwo przed miłością. O małżeństwie nie decyduje miłość lecz pozycja majątkowa. Drugi model to miłość oparta na wielkim uczuciu dwóch osób. Postacie bohaterów są zróżnicowane pod względem temperamentów i charakteru. Gustaw i Albin prezentują różne odmiany miłości. Aniela i Klara też bardzo się różnią. Klara jest złośliwa co często prowadzi do kłótni. Moim zdaniem książka jest warta przeczytania. Jest bardzo ciekawa i może nas wiele nauczyć. Serdecznie zachęcam…